Αγαπητά μου παιδιά, το blog αυτό έχει ως στόχο πρώτον να σας τροφοδοτεί με υλικό χρήσιμο για το μάθημα, γλιτώνοντας τις φωτοτυπίες και αποφεύγοντας το γνωστό: "Ουπς κυρία ξέχασα να φέρω...". Ο δεύτερος στόχος του είναι να γίνει πεδίο έκφρασης και επικοινωνίας μεταξύ μας, πάντα με σεβασμό στη γνώμη και την άποψη του καθενός!
Σήμερα με αφορμή την πανδημία βασικά εργασιακά δικαιώματα καταπατώνται και πολλοί άνθρωποι έχουν χάσει τη δουλειά τους, χωρίς καμία βοήθεια (παρά μόνο ψίχουλα). Ενδεικτικό είναι ότι και στο χώρο της τέχνης οι μουσικοί είναι σε απόγνωση καθώς πολλοί δεν έχουν πάρει ακόμα το επίδομα των 800 ευρώ και επιπλέον, μπορεί να χρειάζεται να ακυρωθούν οι καλοκαιρινές συναυλίες - φεστιβάλ, αλλά μένουν ξεκρέμαστοι χωρίς καμία βοήθεια...
Τα αιτήματα για σταθερή εργασία, ανθρώπινες συνθήκες είναι πιο επίκαιρα από ποτέ.
Σας στέλνω μια κλασική ταινία του Τσάπλιν η οποία σατιρίζει με τον πιο οξύ τρόπο την εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο.
«Μοντέρνοι Καιροί», ταινία του Τσάρλυ Τσάπλιν, παραγωγής 1936. Ο Τσάρλυ Τσάπλιν, εργάτης σε εργοστάσιο, προσπαθεί να επιβιώσει μέσα
στο πλήρως μηχανοποιημένο σύστημα της γραμμής παραγωγής, ενώ το
αφεντικό τον παρακολουθεί μέσα από οθόνες, σαν ένας άλλος Μεγάλος
Αδελφός.
Η πιο πολιτικοποιημένη ταινία του Τσάπλιν και μία από τις συγκλονιστικότερες ταινίες όλων των εποχών. https://www.youtube.com/watch?v=HAPilyrEzC4
Σας στέλνω και ένα ενδιαφέρον κείμενο:
Το κορίτσι που μίλησε ΔΥΝΑΤΑ για τα δικαιώματα των εργατών
Μετάφραση και εκπαιδευτικό υλικό: Σταμάτης Καμπάνταης[1]
Το
1912 , μια θαρραλέα έφηβη ξεπέρασε μια προσωπική καταστροφή για να
συμμετάσχει σε ένα πρωτοποριακό κίνημα που βοήθησε να αλλάξει η ζωή των
Αμερικανών εργαζομένων
Σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου , η ζωή της
Camella Teoli άλλαξε για πάντα . Ήταν αργά το απόγευμα . Η 12χρονη
μικρή εργάτρια εργοστάσιου ήταν όρθια για ώρες αλλάζοντας κουβαρίστρες
νήματος σε μηχανές που έπλεκαν μαλλί σε ύφασμα . Όλη ημέρα , έπρεπε να
κρατάει τα μακριά μαλλιά τυλιγμένα επάνω, μακριά από τους ιμάντες
στροβιλισμού , τους οδοντωτούς τροχούς και τους κυλίνδρους του
μηχανήματος . Στο τέλος , κουρασμένη, η Camella άφησε τα μαλλιά της
κάτω. Όταν εκείνη γύρισε -τότε ξαφνικά , ένας περιστρεφόμενος κύλινδρος
τράβηξε απότομα την άκρη από μια καστανή τούφα από τα μαλλιά της . Πριν
προλάβει να ακουστεί η κραυγή της , τα μαλλιά της απορροφήθηκαν από την
τεράστια μηχανή .
Εικόνα 1: ΠΑΙΔΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ, Αυτοί οι εργάτες ήταν τόσο μικροί που αναγκάζονταν να σκαρφαλώσουν πάνω στα μηχανήματα ύφανσης.Αυτή
η ημέρα στην Camella τον Ιούλιο του 1909 ήδη φαινόταν ατελείωτη . Όπως
πολλά από τα άλλα παιδιά εργάτες, που εργάζονταν στην περιοχή των
υφαντουργείων της Ουάσιγκτον στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ, είχε ξεκινήσει
πριν την αυγή για να πιάσει δουλειά στις 6 π.μ. . Ώρα με την ώρα , ο
θόρυβος από το εργοστάσιο μηχανών είχε κυριολεκτικά ξεκουφάνει τα αυτιά
της . Ο αέρας στο κτήριο ήταν πυκνός με ίνες από το ύφασμα που
περιστρέφονταν εκεί – και τους ανέπνεε , επιβαρύνοντας τους πνεύμονές
της.
Η δουλειά ήταν κουραστική και ανιαρή. Μερικές φορές η σκέψη
της Camella γυρνούσε με λαχτάρα στο σχολείο . Λίγους μήνες νωρίτερα είχε
παρατήσει την 6η Δημοτικού για να δουλέψει. Η οικογένειά της ήταν φτωχή
και εξαρτιόταν από το μικρό μισθό της για να επιβιώσει . Αλλά αυτή η
ονειροπόληση δεν θα μπορούσε να κρατήσει για περισσότερο από μια στιγμή,
αφού έπρεπε να έχει τα μάτια της και την προσοχή της στα μηχανήματα ,
τα οποία ποτέ μα ποτέ δε σταματούσαν. Αν δεν το έκανε , κινδύνευε να
απολυθεί. Ακόμη χειρότερα , τα μηχανήματα δεν είχαν προστατευτικά μέσα .
Ένα και μόνο λάθος θα μπορούσε να γίνει πολύ επικίνδυνο .
Η
Camella το διαπίστωσε αυτό με τον πιο σκληρό τρόπο . Όταν ο κύλινδρος
της άρπαξε τα μαλλιά, ο αποπνικτικός πόνος που ένιωσε ήταν σχεδόν
αφόρητος. Ένα βαθύ μακρύ τραύμα στο πίσω μέρος του κεφαλιού της την
κράτησε στο νοσοκομείο για μήνες. Για τη μικρή Camella οι τρίχες δεν θα
μεγάλωναν ποτέ ξανά στο μέρος αυτό.
Εικόνα 2: Οι συνθήκες ζωής των εργατών ήταν άθλιες. Ζούσαν σε σκοτεινά σπίτια με ελάχιστες ανέσεις.Παρά
την τραγικότητα του, το γεγονός αυτό θα οδηγήσει σε μια μεγάλη αλλαγή.
Το 19 12 , εξαιτίας των χαμηλών αμοιβών και των άθλιων συνθηκών στα
εργοστάσια , οι εργαζόμενοι στο Lawrence , συμπεριλαμβανομένης και της
Camella , κατέβηκαν σε απεργία. Όλοι αυτοί αρνήθηκαν να εργαστούν μέχρι
να κερδίσουν καλύτερες αμοιβές . Η γενναιότητα τους βοήθησε να δοθεί ένα
τέλος στην παιδική εργασία και να κερδίσουν σημαντικά δικαιώματα οι
εργαζόμενοι στην Αμερική.
Δείτε τις παρακάτω φωτογραφίες από τη συλλογή Getty, οι οποίες δείχνουν τη ρατσιστική πολιτική των ναζί απέναντι στους Εβραίους κατά τον εικοστό αιώνα. Στη θέση των Εβραίων είναι σήμερα πολλοί άνθρωποι...δυστυχώς. Μέσα στις φωτογραφίες είναι και αυτή με το κάψιμο των βιβλίων που έχουμε σχολιάσει παλιότερα.
Με αφορμή τα 40 χρόνια από το θάνατο του Χίτσκοκ:
Στην πλατφόρμα Internet Archive αλλά και στο
Youtube θα
βρείτε δωρεάν κάποιες από τις πιο
δυσεύρετες ταινίες του Άλφρεντ Χίτσκοκ,
μια ευκαιρία στους απανταχού φαν του
να συμπληρώσουν τα τυχόν κενά τους.
Ατμοσφαιρικές και υποβλητικές...
Ανάλυση Τσόμσκι για τον
κορονοϊό: Eιρωνικό ότι η Κούβα βοηθάει
την Ευρώπη ενώ η Γερμανία δεν μπορεί να
βοηθήσει την Ελλάδα (Video)
Κορωνοϊός-Ανάλυση Τσόμσκι:
Eιρωνικό ότι η Κούβα βοηθάει την Ευρώπη
ενώ η Γερμανία δεν μπορεί να βοηθήσει
την Ελλάδα (Video)
Ο Νόαμ Τσόμσκι, ο γνωστός 91χρονος
Αμερικανός γλωσσολόγος και πολιτικός
αναλυτής, μίλησε στον Σρέτσκο Χόρβατ
στο DiEM25 TV από την Αριζόνα των ΗΠΑ, όπου
βρίσκεται σε αυτό-απομόνωση λόγω της
πανδημίας.
Ο Τσόμσκι επισήμανε ότι η υγειονομική
κρίση του κορονοϊού είναι πολύ σοβαρή
και θα έχει σοβαρές επιπτώσεις αλλά θα
είναι παροδική, ενώ υπάρχουν δύο πιο
σοβαρές υπαρξιακές απειλές που έχει να
αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα, ο πυρηνικός
πόλεμος και η υπερθέρμανση του πλανήτη.
Στην ανάλυσή του επισημαίνει πώς όλες
οι απειλές αυτές επιδεινώνονται από
τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και μετά
το τέλος αυτής της κρίσης η επιλογή θα
είναι είτε πιο αυταρχικά, βίαια κράτη
είτε ριζική ανασυγκρότηση της κοινωνίας
με πιο ανθρώπινες συνθήκες.
Για τον Τσόμσκι είναι σοκαριστικό
αυτή την κρίσιμη στιγμή να ηγείται ο
Ντόναλντ Τραμπ, τον οποίο χαρακτηρίζει
ως κοινωνιοπαθή καραγκιόζη. «Η πανδημία
του κορονοϊού είναι αρκετά σοβαρή, αλλά
αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι υπάρχουν
δύο τεράστιες απειλές που αντιμετωπίζουμε,
οι οποίες είναι πολύ χειρότερες από
οτιδήποτε έχει συμβεί στην ανθρώπινη
ιστορία: Η μία είναι ο αυξανόμενος
κίνδυνος ενός πυρηνικού πολέμου και η
άλλη είναι φυσικά η αυξανόμενη απειλή
της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Ο κορονοϊός
είναι κάτι άσχημο και μπορεί να έχει
τρομακτικές συνέπειες, αλλά θα υπάρξει
ανάκαμψη. Ενώ οι άλλες δύο απειλές αν
δεν αντιμετωπιστούν θα είναι το τέλος
μας».
Η εξουσία των ΗΠΑ είναι τόσο μεγάλη,
που είναι η μοναδική χώρα που όταν
επιβάλλει κυρώσεις σε άλλα κράτη όπως
το Ιράν και η Κούβα, όλοι οι υπόλοιποι
την ακολουθούν μαζί με την Ευρώπη που
παίζει τον ρόλο του υποτακτικού,
υποστηρίζει ο Τσόμσκι. Οι χώρες αυτές
υποφέρουν από τις αμερικανικές κυρώσεις
αλλά παρόλα αυτά «ένα από τα πιο ειρωνικά
στοιχεία της σημερινής κρίσης του
κορονοϊού είναι ότι η Κούβα βοηθάει την
Ευρώπη. Η Γερμανία δεν μπορεί να βοηθήσει
την Ελλάδα, αλλά η Κούβα μπορεί να
βοηθήσει τις ευρωπαϊκές χώρες».
Προσθέτοντας και τους θανάτους στη
Μεσόγειο χιλιάδων μεταναστών και
προσφύγων, ο Τσόμσκι θεωρεί ότι η
πολιτισμική κρίση της Δύσης είναι
συγκλονιστική.
Η σημερινή ρητορική που παραπέμπει
σε φρασεολογία πολέμου έχει κάποια
σημασία, σύμφωνα με τον Τσόμσκι. Για να
αντιμετωπίσουμε αυτή την κρίση χρειάζεται
κάτι όπως μια πολεμική κινητοποίηση.
Παράδειγμα φέρνει τις ΗΠΑ και την άμεση
οικονομική κινητοποίηση για τον Β’
Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία οδήγησε τη
χώρα σε μεγαλύτερο χρέος και τετραπλασιάστηκε
η παραγωγή και η ανάπτυξη. Αυτή τη
νοοτροπία χρειαζόμαστε και τώρα για να
ξεπεράσουμε αυτή τη βραχυπρόθεσμη κρίση
και η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί
από τις πλούσιες χώρες. «Σε έναν
πολιτισμένο κόσμο, οι πλούσιες χώρες
θα βοηθούσαν μετά τις χώρες που έχουν
ανάγκη, αντί να τις στραγγαλίζουν». «Η
κρίση του κορονοϊού μπορεί να κάνει
τους ανθρώπους να σκεφτούν ‘τι είδους
κόσμο θέλουμε;’».
Ο Τσόμσκι πιστεύει ότι η προέλευση
αυτής της κρίσης ήταν η παταγώδης
αποτυχία των αγορών και των νεοφιλελεύθερων
πολιτικών που εντείνουν τα κοινωνικοοικονομικά
προβλήματα. «Ήταν γνωστό εδώ και πολύ
καιρό ότι οι πανδημίες είναι κάτι πιθανό
να συμβούν και έγινε κατανοητό με την
πανδημία του κορονοϊού SARS. Θα μπορούσαν
να έχουν εργαστεί πάνω σε εμβόλιο για
αυτόν, στην ανάπτυξη προστασίας από
πανδημίες του κορονοϊού, και με μικρές
τροποποιήσεις να έχουμε σήμερα διαθέσιμο
εμβόλιο». Για τις μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες
(Big Pharma), ιδιωτικές τυραννίες που είναι
αδύνατο για τις κυβερνήσεις να παρέμβουν
σε αυτές, η ανάπτυξη εμβολίων δεν είναι
τόσο επικερδής όσο οι κρέμες σώματος.
Η απειλή της πολιομυελίτιδας τερματίστηκε
με το εμβόλιο του Σαλκ, από κυβερνητικό
θεσμό, χωρίς ευρεσιτεχνία, και έγινε
διαθέσιμο σε όλους. «Αυτό θα μπορούσε
να γίνει και τώρα, αλλά η νεοφιλελεύθερη
πανούκλα το έχει εμποδίσει». Οι πληροφορίες υπήρχαν, αλλά δεν δώσαμε
σημασία. «Τον Οκτώβριο του 2019 έγινε μια
προσομοίωση μεγάλης κλίμακας στις ΗΠΑ,
με το σενάριο μιας πιθανής παγκόσμιας
επιδημίας, αλλά για αυτό δεν έκαναν
τίποτα. Δεν δώσαμε προσοχή στις
πληροφορίες, καθώς στις 31 Δεκεμβρίου η
Κίνα ενημέρωσε τον ΠΟΥ (Παγκόσμιος
Οργανισμός Υγείας) για την πνευμονία
και μία εβδομάδα αργότερα αναγνώρισαν
κινέζοι επιστήμονες τον ιό δίνοντας
όλες τις πληροφορίες στον κόσμο. Μερικές
χώρες οργανώθηκαν, όπως η Κίνα, η Νότια
Κορέα, η Ταϊβάν και φαίνεται να το έχουν
περιορίσει τουλάχιστον στην πρώτη
έξαρση. Η Ευρώπη επίσης έκανε βήματα. Η
Γερμανία, η οποία κινήθηκε εγκαίρως,
έχει το νοσοκομειακό σύστημα ώστε να
το αντιμετωπίσει αν και ενήργησε με
εξαιρετικά εγωιστικό τρόπο χωρίς να
βοηθά άλλους. Άλλες χώρες το αγνόησαν
με τις χειρότερες να είναι το Ηνωμένο
Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες». Όταν ξεπεράσουμε αυτή την κρίση, οι
επιλογές που θα έχουμε θα είναι είτε
άκρως αυταρχικά και βίαια κράτη ή η
ριζική ανασυγκρότηση με πιο ανθρώπινες
συνθήκες, που οι ανθρώπινες ανάγκες θα
έρχονται πρώτες αντί του ιδιωτικού
κέρδους. «Υπάρχει η δυνατότητα να
οργανωθούν οι άνθρωποι, να εμπλακούν,
όπως κάνουν πολλοί, και να φέρουν έναν
πολύ καλύτερο κόσμο, ο οποίος θα
αντιμετωπίσει επίσης τα τεράστια
προβλήματα που βρίσκονται ακριβώς
μπροστά μας, τα προβλήματα του πυρηνικού
πολέμου, ο οποίος είναι πιο κοντά από
ποτέ και τα προβλήματα της περιβαλλοντικής
καταστροφής από τα οποία δεν θα υπάρχει
ανάκαμψη αν φτάσουμε σε αυτό το στάδιο,
που δεν απέχει πολύ, εκτός αν ενεργήσουμε
αποφασιστικά». «Επομένως, είναι μια κρίσιμη στιγμή
της ανθρώπινης ιστορίας, όχι μόνο λόγω
του κορονοϊού, αλλά μπορεί να αποκτήσουμε
επίγνωση των βαθιών αδυναμιών, τα βαθιά,
δυσλειτουργικά χαρακτηριστικά ολόκληρου
του κοινωνικοοικονομικού συστήματος,
το οποίο πρέπει να μεταμορφωθεί, αν
πρόκειται να υπάρξει ένα βιώσιμο μέλλον.
Επομένως, αυτό θα μπορούσε να είναι ένα
προειδοποιητικό σημάδι και ένα μάθημα
για να το αντιμετωπίσουμε σήμερα ή να
το αποφύγουμε και να εκραγεί. Αλλά να
σκεφτείτε τις ρίζες του και πώς οι ρίζες
αυτές θα οδηγήσουν σε περισσότερες
κρίσεις, χειρότερες από αυτές».
Για την κατάσταση καραντίνας στην
οποία σήμερα βρίσκονται περίπου 2
δισεκατομμύρια άνθρωποι πάνω στον
πλανήτη, ο Τσόμσκι επισημαίνει ότι μια
μορφή κοινωνικής απομόνωσης υπήρχε εδώ
και χρόνια και η οποία είναι πολύ
επιζήμια.
«Βρισκόμαστε τώρα σε μια κατάσταση
πραγματικής κοινωνικής απομόνωσης.
Πρέπει να το ξεπεράσουμε με την
αναδημιουργία των κοινωνικών δεσμών
με οποιονδήποτε τρόπο, ανεξάρτητα από
το είδος, που μπορούν να βοηθήσουν τους
ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Επικοινωνώντας
με αυτούς, αναπτύσσοντας οργανισμούς,
επεκτείνοντας την ανάλυση, ώστε να είναι
λειτουργικοί, κάνοντας σχέδια για το
μέλλον, ενώνοντας τους ανθρώπους όπως
μπορεί να γίνει στην εποχή του διαδικτύου
ώστε να βρουν απαντήσεις στα προβλήματα
που αντιμετωπίζουν και να εργαστούν
πάνω σε αυτά, τα οποία μπορούν να γίνουν.
Δεν είναι επικοινωνία πρόσωπο με πρόσωπο
που για τον άνθρωπο είναι απαραίτητη.
Αλλά θα τη στερηθούμε για λίγο και είναι
σε αναμονή».
Ο Νόαμ Τσόμσκι κλείνει λέγοντας: «Να
βρείτε άλλους τρόπους και να συνεχίσετε
και να επεκτείνετε και να εμβαθύνετε
τις δραστηριότητες που πραγματοποιούνται.
Μπορεί να γίνει, δεν πρόκειται να είναι
εύκολο, αλλά οι άνθρωποι έχουν αντιμετωπίσει
πολλά πρόβλημα».
Πηγή: pressenza, skai.gr
Άσκηση
Να κάνετε περίληψη των παραγράφων που είναι γραμμένες με έντονα γράμματα (60 λέξεις)
Σαν σήμερα το 1937 έγινε ο βομβαρδισμός της Γκουέρνικα
Ρεπορτάζ: Μαρία Γραμμένου
Βρισκόμαστε στο 1936, στο ξέσπασμα του ισπανικού εμφυλίου
πολέμου. Η Ισπανία που βρίσκεται στην επιρροή της φασιστικής Ιταλίας και
της ναζιστικής Γερμανίας και ο δικτάτορας Φράνκο αποφασίζει να
συντρίψει, με τη βοήθειά τους τις αντιστάσεις των κομμουνιστών και των
αναρχικών.
Στον εμφύλιο της Ισπανίαςοι διεθνείς ταξιαρχίες με εθελοντές από όλον τον κόσμο, ανάμεσα τους και Ελληνες, δίνουν μάχη ενάντια στον φασισμό, όπως ανέφερε και ο διάσημος ιστορικός Ερικ Χομπσμπάουμ : οι διεθνείς ταξιαρχίες που πολέμησαν τον φασισμό έδειξαν την μεγαλύτερη αυτοθυσία στην ιστορία της ανθρωπότητας. Και μάλιστα, προσθέτουμε εμείς προδομένοι από την υπόλοιπη Ευρώπη. Αλλά και oi περισσότεροι καλλιτέχνες της εποχής τάσσονται υπέρ των αναρχικών και των κομμουνιστών που μάχονται τον δικτάτορα Φράνκο.
Στον ισπανικό εμφύλιο και στο πλευρό των ταξιαρχιών βρίσκεται με την
ιδιότητα του δημοσιογράφου και ο διάσημος αμερικανός συγγραφέας Έρνεστ Χέμινγουεϊ.
Ο Φράνκο στόχευε να εξασφαλίσει την κυριαρχία του στον βορρά, έχοντας ήδη υπό τον έλεγχό του το μεγαλύτερο μέρος της Ισπανίας.
Στρατηγική σημασία για τον σκοπό αυτό έχει η πόλη της Γκουέρνικα, που
βρισκόταν κοντά στο Μπιλμπάο, την πόλη με τον μεγαλύτερο αριθμό
ανυπότακτων βάσκων.
Έτσι, το απόγευμα της 26η Απριλίου ο Φράνκο βομβαρδίζει με τη βοήθεια Γερμανών και Ιταλών εθελοντών την πόλη της Γκουέρνικα
Κακούργοι μ’ αεροπλάνα και μαυριτανούς κακούργοι με δαχτυλίδια και δουκέσσες κακούργοι που τους ευλογούσαν μαύροι καλόγεροι έρχονταν από τον ουρανό να σκοτώσουν παιδάκια, και μες στους δρόμους το παιδικό το αίμα έτρεχε, έτσι, απλά, σαν αίμα παιδικό. Τσακάλια που και το τσακάλι τα αποκρούει, πέτρες που το ξεράγκαθο θα δάγκανε φτύνοντας, οχιές που και οι οχιές θα μισούσαν!
Στην επιχείρηση που σχεδίασε ο Ριχτχόφεν θα έπαιρναν μέρος 20 γερμανικά
μαχητικά και 3 ιταλικά, τα οποία αποτελούσαν τμήμα του ιταλικού
εθελοντικού σώματος.
Η Επιχείρηση Επίπληξη (Operation Rugen), όπως ήταν η κωδική της
ονομασία, πραγματοποιήθηκε από τις 4:30 το απόγευμα έως τις 7 το βράδυ
της 26ης Απριλίου του 1937.
Είναι από τους πρώτους μαζικούς βομβαρδισμούς αστικών κέντρων.
Στον απολογισμούς διαβάζουμε ακόμη και για πάνω από 1500 νεκρούς. Η
επίθεση έμεινε στην ιστορία σε μεγάλο βαθμό χάρη στον διάσημο πίνακα του
Πάμπλο Πικάσσο, ο οποίος είχε ταχθεί με το πλευρό της δημοκρατικής
κυβέρνησης της Μαδρίτης. Ο ίδιος προσπάθησε με αυτόν τον τρόπο να
αποτυπώσει το σκηνικό του θανάτου.
26 Απριλίου 1937: Οι Γερμανοί βομβαρδίζουν την Γκουέρνικα
26 Απριλίου 1937: Ισπανικός εμφύλιος πόλεμος: Οι Γερμανοί
βομβαρδίζουν την Γκουέρνικα (Γκερνίκα). Η απίστευτη απάντηση του Πικάσο
σε Γερμανό αξιωματικό
Στις 26 Απριλίου 1937 γερμανικά και ιταλικά αεροπλάνα, οι πιλότοι των
οποίων πολεμούσαν στο πλευρό των Ισπανών Εθνικιστών, στον Ισπανικό
Εμφύλιο Πόλεμο, βομβάρδισαν την πόλη Γκερνίκα, στη χώρα των Βάσκων, με
αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους εκατοντάδες άνθρωποι.
Η Γκερνίκα (Γκουέρνικα όπως έχει επικρατήσει στα ελληνικά) βρίσκεται
στη βόρεια Ισπανία, στην επαρχία Μπισκάγια, 30 χιλιόμετρα ανατολικά του
Μπιλμπάο.
Έχει μεγάλη σημασία για τους Βάσκους γιατί εκεί βρίσκεται το
Gernikako Arbola (Το δέντρο της Γκερνίκα), που συμβολίζει τις ελευθερίες
του λαού των Βάσκων.
Ο βομβαρδισμός της Γκερνίκα αποφασίστηκε από την πλευρά των Ισπανών Εθνικιστών, διότι η πόλη είχε στρατηγική σημασία:
ήταν στο δρόμο των εθνικιστών προς το Μπιλμπάο, η κατάληψη του οποίου
θα οδηγούσε στο τέλος του εμφυλίου πολέμου στη βόρεια Ισπανία.
Κατά το βομβαρδισμό της πόλης το μέτωπο του πολέμου ήταν σε απόσταση τριάντα χιλιομέτρων από αυτή.
Από το βομβαρδισμό καταστράφηκε το μεγαλύτερο μέρος της Γκουέρνικα και έχασαν τη ζωή τους πολλοί άνθρωποι.
Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων δεν είναι γνωστός ακόμα και σήμερα. Η
καταστροφή της Γκερνίκα αποτυπώθηκε στο ομώνυμο έργο του Πάμπλο Πικάσο.
Λέγεται πως όταν οι Γερμανοί εισήλθαν στο Παρίσι κατά τον Β΄
Παγκόσμιο Πόλεμο, στην προσπάθειά τους να βρουν καλλιτεχνικούς θησαυρούς
και να τους κατασχέσουν,
ένας Γερμανός αξιωματικός έδειξε σε φωτογραφία τον πίνακα
«Γκουέρνικα» στον ίδιο τον Πικάσο που είχε προσαχθεί ρωτώντας τον:
“Αυτόν τον πίνακα εσείς τον κάνατε;” Κι εκείνος απάντησε με θάρρος:”
Όχι, Εσείς!”