Πέμπτη 16 Απριλίου 2020

Ο Ρινόκερος - Θεατρική παράσταση

Αφού μιλάμε για πανδημίες, δείτε μια διαφορετική πανδημία...

Ο Ρινόκερος είναι θεατρικό έργο γραμμένο από τον Ευγένιο Ιονέσκο το 1959. Το έργο ανήκει στη θεατρική σχολή γνωστή ως Θέατρο του Παραλόγου. Kατά τη διάρκεια των τριών πράξεων του έργου οι κάτοικοι μιας μικρής, επαρχιακής Γαλλικής πόλης μεταμορφώνονται σε ρινόκερους. Τελικά ο μόνος άνθρωπος που δεν υποκύπτει σε αυτή τη μαζική μεταμόρφωση είναι ο κεντρικός χαρακτήρας Μπερανζέ, μία σε σύγχυση πανανθρώπινη μορφή, που συνέχεια επικρίνεται ότι πίνει και αργεί. Το έργο συνήθως ερμηνεύεται ως αντίδραση και κριτική στην αιφνίδια έξαρση του Φασισμού και του Ναζισμού κατά τα γεγονότα που προηγήθηκαν του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και διερευνά τα ζητήματα του κομφορμισμού, του πολιτισμού, των μαζικών κινημάτων, της φιλοσοφίας και της ηθικής.
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CE%B9%CE%BD%CF%8C%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%82_(%CE%99%CE%BF%CE%BD%CE%AD%CF%83%CE%BA%CE%BF)

http://www.nt-archive.gr/playMaterial.aspx?playID=623#videos





Περιήγηση στο Βρετανικό Μουσείο στην πτέρυγα με τα αιγυπτιακά - Πυραμίδες

Δευτέρα 13 Απριλίου 2020

Άντε για να μη σκουριάζουμε...


Ακονίζοντας το δόντι του μίσους

Θωμάς Τσαλαπάτης , Εφημερίδα των Συντακτών
«Το χτύπημα ήταν διπλό για μένα, το πρώτο και κυριότερο που έχασα το κοριτσάκι μου και το δεύτερο ότι πήγαιναν να με κατηγορήσουν πως ήμουν τάχα ο βιαστής του παιδιού». Αυτό δήλωσε ο πατέρας του κοριτσιού μόλις αφέθηκε ελεύθερος. Το γαϊτανάκι του μίσους κράτησε τρεις μέρες. Στις τρεις αυτές μέρες ο ιατροδικαστής Αθηνών Σωτήρης Μπουζιάνης έβγαινε σε κανάλια και εφημερίδες και διαβεβαίωνε πως ένα νεκρό μωρό 11 μηνών έχει σημάδια σεξουαλικής κακοποίησης. Για τρεις μέρες οι Σύροι γονείς του έπρεπε μαζί με τον θρήνο τους να διαχειριστούν και την ακραία διαπόμπευση. Για τρεις μέρες το δόντι του μίσους μπήχτηκε βαθιά στον λαιμό της κοινωνίας από τους δημοσιογράφους, συνδέοντας το ψευδές περιστατικό με κάθε πρόσφυγα και μετανάστη, περιγράφοντάς το σαν απόδειξη κοινωνικής και πολιτιστικής κατωτερότητας, ξεσπώντας σε άθλια άρθρα και τίτλους τηλεοπτικών δελτίων. Και όταν αποδείχτηκε πως η ιστορία ήταν ψευδής, τα δημοσιεύματα έμειναν να εκκρεμούν, αναρτημένα χωρίς διορθώσεις σαν να μην έγινε τίποτα, σαν μια ακόμα μέρα στη χώρα του μίσους και της άθλιας δημοσιογραφίας απλώς να πέρασε. Δεν χρειάζεται να είσαι δηλωμένος ρατσιστής για να διαπράξεις ρατσιστικά εγκλήματα. Μπορείς να είσαι απλώς δημοσιογράφος σε κάποιο από αυτά τα μέσα.
Δεν πιστεύω πως προέκυψε με άνωθεν εντολές, κατόπιν σχεδιασμού ή σχεδίου. Δεν πιστεύω πως έγινε για λόγους τηλεθέασης ή καθημερινού τηλεοπτικού κανιβαλισμού (ή αν έγινε και για αυτό, αυτό δεν ήταν το πρώτο μέλημα). Πιστεύω πως η διαπόμπευση των δύο Σύρων προσφύγων γονέων -στην άθλια συκοφαντία της και στην αρρώστια που περιέχει- περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο τις ασκήσεις απανθρωποποίησης που λαμβάνουν χώρα μπροστά στα μάτια μας τον τελευταίο καιρό. Στόχος δεν είναι ακριβώς η συκοφαντία ή η δυσφήμηση των προσφύγων αλλά η περιγραφή τους με μη ανθρώπινους όρους. Η ταύτισή τους με κάθε πράξη που υπερπηδά τα όρια της κοινωνίας, η σύνδεσή τους με μη αποδεκτές συμπεριφορές που καθιστά τελικά και τους ίδιους μη αποδεκτούς. Το “γδύσιμό” τους από τις ανθρώπινες ιδιότητες. Και κατ' επέκταση από τα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα. Και τελικά από το δικαίωμά τους να υπάρχουν.
Η αντίδραση στις συκοφαντικές γνωματεύσεις του ιατροδικαστή περιγράφει το πόσο εμπεδωμένα είναι τα ρατσιστικά αντανακλαστικά των μέσων ενημέρωσης και ενός κομματιού της κοινωνίας. Πόσο έτοιμο είναι ένα σύνολο συμπολιτών να αποδεχτεί το γεγονός πως οι άνθρωποι αυτοί που έρχονται εδώ κυνηγημένοι δεν είναι άνθρωποι. Πως τελικά τους αξίζει να τους αντιμετωπίζουν σαν παιδεραστές, ακόμα και αν δεν έχουν κάνει τίποτα.
Δείτε όμως πόσο ανθρώπινος είναι ο άνθρωπος: Την ίδια ώρα που αυτά συμβαίνουν εδώ, κάνει τον γύρο του κόσμου ένα βίντεο τραβηγμένο μέσα στους βομβαρδισμούς της Συρίας. Ένας πατέρας γυρίζει σε βίντεο την κόρη του εν μέσω βομβαρδισμών στο σπίτι που τους φιλοξενεί. «Είναι αεροπλάνο ή βόμβα;», τη ρωτά. «Βόμβα και όταν πέσει θα γελάσουμε», του απαντά το μικρό κορίτσι και μόλις ακούγεται η έκρηξη ξεκαρδίζεται στα γέλια. Ο πατέρας είπε πως έφτιαξε αυτό το παιχνίδι για να προστατεύσει την κόρη του. «Είναι ένα παιδί που δεν καταλαβαίνει τον πόλεμο. Αποφάσισα να της μάθω αυτό το παιχνίδι, για να μην καταρρεύσει ο ψυχισμός της. Να μην επηρεαστεί από ασθένειες που προκαλεί ο φόβος».
Η αντιστροφή αυτή του φόβου, και μάλιστα την ώρα των βομβαρδισμών, έχει κάτι που αγγίζει το ανθρώπινο μεγαλείο. Την ομορφιά αυτή που δημιουργεί ο συνδυασμός ανάγκης και αγάπης ενάντια σε κάθε συνθήκη, ενάντια σε κάθε ακραία δυσκολία. Το βίντεο γίνεται έτσι σύμβολο ομορφιάς, επιβίωσης και αποφασιστικότητας.
Ο Αμπντουλάχ Μοχάμαντ εγκατέλειψε το σπίτι του μαζί με την οικογένειά του λόγω των βομβαρδισμών και τώρα φιλοξενείται σε κάποιο σπίτι συγγενών στην ίδια επαρχία. Φαντάζομαι πως αν η τύχη το απαιτούσε θα μπορούσε να έχει βρεθεί στην Ελλάδα. Και, ποιος ξέρει, ίσως στην Αθήνα, ίσως στου Ζωγράφου μαζί με τους γονείς που διαπομπεύτηκαν.
Είναι και αυτός ένας πατέρας από τη Συρία. Ξεριζωμένος. Αποφασισμένος. Και ανθρώπινος, πολύ ανθρώπινος.
📍 tsalapatis.blogspot.com

Ερωτήσεις:

1ερ: Στην υπογραμμισμένη πρόταση να εντοπίσετε το είδος της σύνταξης, ενεργητική ή παθητική. Αφού το εντοπίσετε, να το μετατρέψετε στο αντίστροφο (αν είναι ενεργητική σε παθητική και αντίστροφα) και τέλος να αναφέρετε γιατί επιλέγει ο αρθρογράφος τη συγκεκριμένη σύνταξη.

2ερ: Να εξηγήσετε γιατί η λέξη γδύσιμο (με έντονα μαύρα γράμματα) είναι σε εισαγωγικά. Τι θέλει να πετύχει με αυτό ο αρθρογράφος;

3ερ: Ποια εξήγηση δίνει ο αρθρογράφος για το γεγονός της διαπόμπευσης (του εξευτελισμού) της οικογένειας των Σύρων;

4ερ: Για ποιο λόγο αναφέρει ο αρθρογράφος το παράδειγμα του Σύρου πατέρα στην τέταρτη παράγραφο του άρθρου; Τι θέλει να πετύχει με αυτό;


Προθεσμία: 2 / 5 / 2020


Καλό Πάσχα!



Ο καλλιτέχνης δεν είναι άνθρωπος...


Μίκης Θεοδωράκης: Παρέμβαση για το επίδομα των 800 ευρώ και τα δικαιώματα των καλλιτεχνών

Πηγή: iefimerida.gr - https://www.iefimerida.gr/politiki/mikis-theodorakis-epidoma-800-eyro-dikaiomata-kallitehnon

Θέση για το γεγονός ότι οι καλλιτέχνες δεν συμπεριελήφθησαν από την πολιτεία μεταξύ των εργαζομένων που θα λάβουν το επίδομα των 800 ευρώ πήρε ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης.

Στη δήλωση-παρέμβασή ο μουσικοσυνθέτης επικρίνει το υπουργείο Οικονομικών για το γεγονός ότι δεν συμπεριέλαβε τους καλλιτέχνες στο μέτρο του επιδόματος. «Ώστε οι άνθρωποι της Τέχνης δεν είναι αυτοί που δημιουργούν τον σύγχρονο εθνικό μας πολιτισμό αλλά είναι απλοί διασκεδαστές!» αναφέρει χαρακτηριστικά κάνοντας λόγο για «βαθύτατα σκοταδιστικές αντιλήψεις».

Η δήλωση του Μίκη Θεοδωράκη

«Στα 1945-46 η τότε κυβέρνηση, για να βοηθήσει τους φοιτητές και τις φοιτήτριες, οργάνωσε γι’ αυτούς συσσίτια. Να θυμίσω ότι την εποχή εκείνη οι άνθρωποι πεινούσαν. Εμείς οι σπουδαστές των Ωδείων είχαμε εξαιρεθεί από αυτό το σωτήριο μέτρο. Και είχαμε αφεθεί στην πείνα μας.

Τότε, αποφασίσαμε να διαμαρτυρηθούμε και να ζητήσουμε να μας συμπεριλάβουν κι εμάς. Για τον σκοπό αυτό συστήθηκε μια ολιγομελής επιτροπή σπουδαστών Ωδείων, στην οποία συμμετείχα κι εγώ, που ανέλαβε να επισκεφθεί τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Επισιτισμού. Μετά από πολλές ενέργειες, ο Γεν. Διευθυντής μας δέχθηκε επί τέλους.

-Ποιοι είστε; Τι θέλετε; Ποιο είναι το αίτημά σας; μας ρώτησε.
-Να μας συμπεριλάβετε κι εμάς στα συσσίτια του Υπουργείου Επισιτισμού.
-Ως τι; απόρησε ο κ. Γενικός.
-Ως φοιτητές. Σπουδάζουμε μουσική, είμαστε φοιτητές!
-Και γι’ αυτόν τον λόγο με απασχολείτε; Εσείς δεν είστε φοιτητές. Είστε βιολιτζήδες που παίζετε για διασκέδαση. Πηγαίνετε, παρακαλώ!

Πέρασαν από τότε 75 χρόνια και διαπιστώνω ότι ο ίδιος μεσαίωνας χαρακτηρίζει τους σημερινούς αρμόδιους του Υπουργείου Οικονομικών, οι οποίοι δεν συμπεριέλαβαν τους καλλιτέχνες όλων των κλάδων και γενικά όλους εκείνους που απασχολούνται με οποιαδήποτε ιδιότητα στον χώρο της Τέχνης, στο μέτρο του επιδόματος των 800 ή 600 ή όσων είναι ευρώ.

Ώστε οι άνθρωποι της Τέχνης δεν είναι αυτοί που δημιουργούν τον σύγχρονο εθνικό μας πολιτισμό αλλά είναι απλοί διασκεδαστές!

Ειλικρινά λυπάμαι, γιατί έζησα για να ξαναδώ ότι οι βαθύτατα σκοταδιστικές αντιλήψεις εξακολουθούν να υπάρχουν, ενώ η Ελληνική Τέχνη και οι Έλληνες καλλιτέχνες είναι αυτοί που κράτησαν τον λαό μας όρθιο σε μέρες δύσκολες για την πατρίδα μας, γεγονός που δικαιωματικά θα έπρεπε να τους τοποθετεί στην πρώτη γραμμή της εκτίμησης των αρμοδίων αρχών μιας πολιτισμένης χώρας».
Πηγή: iefimerida.gr - https://www.iefimerida.gr/politiki/mikis-theodorakis-epidoma-800-eyro-dikaiomata-kallitehnon
    https://www.youtube.com/watch?v=4I3kDsl1vm4

Φανταστείτε πώς θα ήταν ο κόσμος χωρίς τους καλλιτέχνες, χωρίς πολιτισμό, χωρίς εσάς...

Κυριακή 12 Απριλίου 2020

Διαγωνισμός σεναρίου για εφήβους από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Μια πολύ καλή ιδέα για όσους αισθάνονται την έμπνευση να τους κτυπά την πόρτα...
Οι παρακάτω σύνδεσμοι περιλαμβάνουν πολύ χρήσιμες πληροφορίες για το πώς γράφουμε ένα σενάριο...

https://www.filmfestival.gr/el/menoume-spiti/draseis-gia-paidia-efivous-neous/diagonismos-grafoume-spiti

ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ
Μέρος 1ο Πως γράφουμε ένα σενάριο: Η Ιδέα
Παρουσιάζει η Τζωρτζίνα Κακουδάκη
Βίντεο: Ίρις Κατσούλα

https://youtu.be/bfSquWiI5JI   
ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ
Μέρος 2ο Πως γράφουμε ένα σενάριο: Ποιος; Που; Πότε;
Παρουσιάζει η Τζωρτζίνα Κακουδάκη
Βίντεο: Ίρις Κατσούλα

https://youtu.be/c4eybFp1D44  
ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ 
Μέρος 3ο Πως γράφουμε ένα σενάριο: Δομή Σεναρίου
Παρουσιάζει η Τζωρτζίνα Κακουδάκη
Βίντεο: Ίρις Κατσούλα

https://youtu.be/KHYrlI7KeeM


Δείτε το και εγώ θα είμαι από κοντά...

Παρασκευή 10 Απριλίου 2020

Όταν έχεις τη μουσική μέσα σου... Μια άσκηση δημιουργική...

Προαιρετική  άσκηση:

Βασιζόμενοι στο βιντεάκι που ακολουθεί, φτιάξτε ένα διάλογο πετυχημένο ή αποτυχημένο, ανάμεσα στον κουρέα και στον πελάτη...

https://www.youtube.com/watch?v=H19jByxrqlw

Άντε να γελάσουμε λίγο...